کارکرد سه‌جانبه‌گرایی در تامین ‌اجتماعی و نقش آن در توسعه شاخص‌های حکمرانی خوب

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری حقوق عمومی، واحد میبد، دانشگاه آزاد اسلامی، میبد، ایران

2 استادیار دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه علامه طباطبایی

3 عضو هیات علمی گروه حقوق، واحد میبد، دانشگاه آزاد اسلامی، میبد، ایران

4 عضو هیات علمی و رئیس مرکز ملی تحقیقات سلامت وزارت بهداشت، درمان و آکوزش

چکیده

حکمرانی خوب بر طبق جدید‌ترین تعریف بانک جهانی، در اتخاذ سیاست‌های پیش‌بینی‌ شده آشکار و صریح دولت (که نشان‌دهنده فعالیت‌های دولت است) بوروکراسی شفاف، پاسخگویی دستگاه‌های دولتی در قبال فعالیت‌های خود، مشارکت فعال مردم در امور اجتماعی و سیاسی و نیز برابری همه افراد در برابر قانون تبلور می‌یابد. انجمن بین‌المللی تامین‌اجتماعی (ISSA) از جمله نهاد‌های بین‌المللی محسوب می‌شود که موضوع حکمرانی خوب را در مجموعه رهنمود‌ها و دستورالعمل‌های تخصصی گنجانده و برای هیات‌مدیره و مدیریت سازمان‌های تامین‌اجتماعی در دنیا پنج پایه اصلی و اساسی از جمله؛ پاسخگویی، شفافیت، قابلیت پیش‌بینی، مشارکت و پویایی را تنظیم و تدوین کرده و بر فرآیند اجرای آن‌ها نظارت می‌کند. نوشتار پیش‌ رو به تبیین مفهوم حکمرانی خوب در ادبیات حقوقی و تحلیل مفهوم سه‌جانبه‌گرایی در سازمان تامین‌اجتماعی و ارکان آن، پیش‌شرط‌های تحقق سه‌جانبه‌گرایی، نقش دولت در تحقق سه‌جانبه‌گرایی، موانع قانونی تحقق سه‌جانبه‌گرایی در ایران و در نهایت اصلاح ساختار و برقراری سه‌جانبه‌گرایی واقعی و ارائه راهکار‌هایی جهت تحقق هر چه واقعی‌تر و بیشتر سه‌جانبه‌گرایی در تامین ‌اجتماعی به منظور توسعه شاخص‌های حکمرانی خوب (به ‌ویژه تحولات پاسخگویی و شفافیت) می‌پردازد.
 

کلیدواژه‌ها